پیوندهای مفید
اخبار و اعلانات
آمار
| تعداد نشریات | 34 |
| تعداد شماره‌ها | 455 |
| تعداد مقالات | 4,325 |
| تعداد مشاهده مقاله | 6,590,815 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 6,473,437 |
تحلیل کارکرد معنایی تفاوت الفاظ در داستان حضرت موسی (ع) در قرآن کریم | ||
| مطالعات ادب اسلامی | ||
| دوره 4، شماره 3 - شماره پیاپی 10، اسفند 1404، صفحه 77-101 اصل مقاله (685.39 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22034/jilr.2025.140865.1145 | ||
| نویسندگان | ||
| محمداکبر میربلوچ1؛ ولی اله حسومی* 2؛ هادی زینی ملک آباد3 | ||
| 1کارشناسی ارشد رشته علوم قرآن و حدیث، گروه علوم قرآن و حدیث، دانشکده الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران | ||
| 2دانشیار گروه علوم قرآن و حدیث، دانشگاه میبد، میبد، ایران | ||
| 3استادیار، گروه علوم قرآن و حدیث، دانشکده الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران | ||
| چکیده | ||
| قرآن کریم برای هدایت‌کردن انسان‌ها از روش‌های متعددی استفاده کرده است، از میان این روش‌ها نقل داستان انبیا و پیروان آنها از جذابیت خاصی برای هدایت برخوردار است. داستان حضرت موسی (ع) که در این پژوهش مورد بررسی قرار گرفته، از جمله داستان‌های پر تکرار قرآن کریم است. بدین صورت که گاهی بخشی از داستان در چندین سوره، با الفاظ متفاوت آمده است که به‌ظاهر تکرار؛ اما هر لفظ و جمله آن برای بیان نکته‌ای آمده است و عناصر یک صحنه از داستان با هم تفاوت‌های معنایی دارند. نتایج این پژوهش با روش توصیفی تحلیلی نشان می‌دهد که علت اصلی اختلاف الفاظ داستان بستگی به بافت و غرض سوره‌ای دارد که صحنه‌ای از داستان در آن سوره نقل شده است. مثلاً در سوره طه بحث تجلی سایة عطوفت و مهربانی خداوند بر وادی مقدس و حضرت موسی است؛ لذا بحث فرار حضرت موسی به عقب هنگام دیدن اژدها در این سوره نیامده است یا در سوره بقره که محل بیان نعمت‌های الهی بر بشریت است نوع خطاب خداوند به بنی‌اسرائیل در این سوره با دیگر سوره‌ها متفاوت است؛ لذا آوردن یک صحنه از داستان در چندین جا از قران تکرار نیست؛ بلکه برای بیان نوع جدیدی از اسلوب قرانی است و هدف تازه را دنبال می‌کند. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| داستان حضرت موسی؛ قرآن؛ تفاوت تعابیر؛ تشابه لفظی | ||
| مراجع | ||
|
القرآن الکریم.
آلوسی، محمود بن عبد الله. (1415). روح المعانی فی تفسیر القرآن العظیم والسبع المثانی. بیروت: دار الکتب العلمیة.
ابن جماعة، أبو عبد الله، محمد بن إبراهیم. (1410). کشف المعانى فى المتشابه من المثانى. المنصورة: دار الوفاء.
ابن فارس، أحمد بن زکریاء القزوینی الرازی. (1399). معجم مقاییس اللغة. بیروت: دار الفکر.
ابن کثیر، إسماعیل بن عمر. (1423). قصص الأنبیاء. بیروت: مؤسسة أم القرى.
ابن کثیر، إسماعیل بن عمر. (1420). تفسیر القرآن العظیم. سعودیة: دار طیبة للنشر والتوزیع.
ابوالفتوح رازی، حسین بن علی. (1365). روض الجنان و روح الجنان فی تفسیر القرآن. مشهد: بنیاد پژوهش‌های اسلامی آستان قدس رضوی.
زرکشی، بدرالدین محمد. (1376). البرهان فی علوم القرآن. قاهرة: إحیاء الکتب العربیة.
زمخشری، محمود بن عمرو. (1407). الکشاف عن حقائق غوامض التنزیل. بیروت: دار الکتاب العربی.
زین الدین سنیکی، زکریا بن محمد بن أحمد. (1403). فتح الرحمن بکشف ما یلتبس فی القرآن. بیروت، لبنان: دار القرآن الکریم.
سامرائی، فاضل بن صالح. (1423). لمسات بیانیة فی نصوص من التنزیل. عمان، أردن: دار عمار للنشر والتوزیع.
سامرائی، فاضل بن صالح. (بی‌تا). أسرار البیان فی التعبیر القرآنی. بیروت: دار الفکر.
سخاوی، علی بن محمد بن عبدالصمد. (بی‌تا). هدایة المرتاب وغایة الحفاظ والطلاب فی تبیین متشابه الکتاب. دار الغوثانی للدراسات القرآنیة، دار الفکر.
سیوطی، جلال الدین. (1387ق/1967م). الإتقان فی علوم القرآن. قاهره: دار السلام.
سیوطی، جلال الدین. (1408). معترک الأقران فی إعجاز القرآن. بیروت: دار الکتب العلمیة.
طبرسی، فضل بن حسن. (1415). مجمع البیان فی تفسیر القرآن. بیروت: مؤسسة الأعلمی.
قرائتی، محسن. (1384). تفسیر نور. تهران: مرکز فرهنگی درسهایی از قرآن.
قرطبی، ابوعبدالله محمد بن احمد. (1417ق). الجامع لأحکام القرآن. بیروت: دار الکتب العلمیة.
مخلص، عبدالروف. (1393). تفسیر انوار القرآن. بی‌جا: مکتبة البشری.
مکارم شیرازی، ناصر. (1391). برگزیدة تفسیر نمونه (تحقیق احمدعلی بابایی). تهران: دارالکتب الاسلامیه. | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 489 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 237 |
||