پیوندهای مفید
اخبار و اعلانات
آمار
| تعداد نشریات | 34 |
| تعداد شمارهها | 450 |
| تعداد مقالات | 4,277 |
| تعداد مشاهده مقاله | 6,419,475 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 6,367,638 |
تبیین تأثیرپذیری مؤلفههای تئاتر پستمدرن پیشرو از آراء فرهنگی_اجتماعی لیوتار | ||
| جامعه شناسی فرهنگ و هنر | ||
| مقاله 7، دوره 7، شماره 2 - شماره پیاپی 24، تیر 1404، صفحه 91-105 اصل مقاله (652.73 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22034/scart.2025.140072.1407 | ||
| نویسندگان | ||
| شاهرخ امیریان دوست* 1؛ شمسالملوک مصطفوی2؛ اسماعیل بنی اردلان3؛ مریم بختیاریان4 | ||
| 1دانشجوی دکتری فلسفه هنر، گروه فلسفه هنر، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران (نویسندۀ مسئول) | ||
| 2دانشیار، گروه فلسفه، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. | ||
| 3دانشیار، گروه هنر، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه هنر تهران، تهران، ایران | ||
| 4استادیار، گروه فلسفه هنر، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. | ||
| چکیده | ||
| تئاتر پستمدرن پیشرو شامل سبک نوشتار و اجرایی تئاتر پستمدرن، بعد از تئاتر آرتو است. این سبک از تئاتر حضور خود را در تئاتر جهان تا دوران معاصر حفظ و تثبیت کرده است. تئاتر پستمدرن در دهه 1930 میلادی در نوشتارهای انتقادی آرتو از تئاتر زمانهاش مطرح میشود. از سوی دیگر پیشینه جنبش پستمدرن از دهه 1960 و در واکنش به مکتب مدرنیسم قابل پیگیری است. متفکران بسیاری با طرح آراء خویش و به واسطه آن جنبش هسته مرکزی نحله فکری پستمدرن را گسترش دادهاند. نخستین و تأثیرگذارترین آن اندیشمندان ژان فرانسوا لیوتار فرانسوی ـ واضع اندیشمندی پستمدرن فرانسه ـ است. توجه به انسان، فرهنگ و جوامع انسانی در نحله فکری پستمدرن همواره مورد تأکید بوده است. از سوی دیگر با واکاوی مؤلفههای تئاتر پستمدرن پیشرو اینگونه بهنظر میآید که آن سبک تئاتر پستمدرن بیشترین تأثیر را از نحله فکری متفکران پستمدرن، بهویژه نظریههای فرهنگی_اجتماعی لیوتار، اخذ کرده باشد. این مقاله قصد آن را دارد تا با مطالعات متقن این مهم را به اثبات برساند. پرسش اساسی در این زمینه این است که وجوهِ نظریِ فرهنگی_اجتماعی لیوتار با چه کیفیتی بر تئاتر پستمدرن پیشرو تأثیرگذار بوده است؟ نوشتار حاضر با مطالعه کتابخانهای دادههای مناسب علمی را بدست آورده و با اتخاذ شیوه تحلیلی_تطبیقی شاخصترین مؤلفههای تئاتر پستمدرن را با وجوه فرهنگی و اجتماعی لیوتار تطبیق میدهد. این امر نشان خواهد داد، بنیاد مؤلفههای ویژه این سبک از تئاتر ریشه در وجوه نظری، فرهنگی و اجتماعی لیوتار دارد. اهم آراء فرهنگی_اجتماعی لیوتار در کتاب وضعیت پستمدرن: گزارشی درباره دانش مطرح است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| نظریه فرهنگی_اجتماعی لیوتار؛ تئاتر پستمدرن؛ مؤلفههای تئاتر پستمدرن؛ وضعیت پستمدرن؛ تئاتر پستمدرن پیشرو | ||
| مراجع | ||
|
منابع
آوری، رابرت (1379). پستمدرنیته و پستمدرنیسم تعاریف نظریهها و کاربستها. ترجمه و تدوین حسینعلی نوذری، تهران: نقش جهان.
آژند، یعقوب و امیریاندوست، شاهرخ (1402). تحلیل معنایی نقوش ویژه سفالینههای هزارههای سوم تا چهارم ق.م. فرهنگ موسیان. جامعهشناسی فرهنگ و هنر، 5 (3)، 1-20.
اسلامی تنها، اصغر (1390). بازتاب متضاد عقلانیت در نظریۀ فرهنگی ماکس وبر و علامه طباطبایی. معرفت فرهنگیاجتماعی، 2(2)، 5-33.
افشار، حمیدرضا و سلیمی، سپهر (1401). پژوهشی در دراماتورژی بازیگر بر اساس ساختار درونی (نیروی ارگانیک( و ساختار بیرونی (نیروی دینامیک) اجرا در تئاتر پستمدرن. کیمیای هنر، 11(45)، 7-18.
باقری، خسرو (1383). جهانیشدن، انقلاب اطلاعاتی و تعلیم و تربیت: با تأکید بر دیدگاه ژ. ف. لیوتار. نوآوریهای آموزشی، 3(8)، 40-58.
جنس، آنتونی. اف (1381). پستمدرنیسم: هنر پستمدرن. ترجمه مجید گودرزی. تهران: عصر هنر.
جلالیپور، بهرام (1395). تکهچینی نویسی، کوششهای مدرن، رهیافتهای پستمدرن، زمینهها، عناصر، روشها، تأثیرات و چالشهای نمایشنامهنویسی تکهچینانه. تئاتر، (65)، 90-104.
زاهد زاهدانی، سید سعید؛ شاهولی، ریحانه (1398). بررسی و نقد کتاب وضعیت پستمدرن: گزارشی دربارة دانش. پژوهشنامه انتقادی متون و برنامههای علوم انسانی: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، 19(10)، ۷۳-۹۲.
ذکائی، محمدسعید (1399). مطالعات فرهنگی دایاسپورا و جهانوطنی. علوم اجتماعی(علمی)، 27(88)، 1-24.
لیوتار، ژان فرانسوا (۱۳۹٤). وضعیت پستمدرن: گزارشی دربارۀ دانش. ترجمه حسینعلی نوذری، تهران: گام نو.
عشقی، سوده؛ مختاباد امرئی، سیدمصطفی؛ شریفزاده، محمدرضا (1399). زیباییشناسی و خلاقیت در مکتب «پستمدرنیسم» با تأکید بر الگوی مونتاژ در هنر معاصر ایران. مطالعات هنر اسلامی، 16(37)، 1-16.
شاهرودی، فاطمه (1400). راهنمای نگارش طرح تحقیق در هنر. تهران: نیل آی و اندیشه احسان.
ملپاس، سایمن (۱۳۸۹). ژان فرانسوا لیوتار. ترجمه قمرالدین بادیر دست، تهران: نشر نی.
محمدی، جمال؛ دانشمهر، حسین؛ سبحانی، پرویز (1399). مصرف ایماژهای بدن در میان کاربران اینستاگرام در شهر سنندج. جامعهشناسی فرهنگ و هنر، (3)، 115-141.
مختاباد امرئی، سید مصطفی (1387). پستمدرنیسم و تئاتر. نشریه هنرهای زیبا: دانشگاه تهران، (34)، 81-90.
میرزایی، روزبه و شاهرودی، فاطمه (1402). علل گسست فرهنگ شنیداری موسیقی از اصالتهای فرهنگی و هنری در ایران از دوره ناصری تا پهلوی اول. جامعهشناسی فرهنگ و هنر، 5 (2)، 17-1.
همایونفر، راشنو؛ مصطفوی، شمسالملوک؛ اردلانی، حسین (1401). تحلیل هنر تعاملی بر اساس نظریه فراواقعیت بودریار؛ مطالعه موردی: چیدمان تعاملی دیجیتال. کیمیای هنر، 11(44)، 7-23.
References Artaud, A. (1955). The Theater and its Double. Translated by Mary Caroline Richards, Grove Weidenfeld, New York. Derrida, J. (1987). Writing and Difference. University of Chicago Press, Chicago. Digaetani, J. L. (1991). A Search for a Postmodern Theatre: Interview with Contemporary Playwrights. Greenwood Press, New York. Kench, A. (2013). A Critical Analysis of Jean-Francois Lyotard's 'The Postmodern Condition: A Report on Knowledge. With Respect to Christian Apologetics, [Dissertation]. London School of Theology: UK. Nola, R. and G. Irzik. (2003). Incredulity Towards Lyotard: A Critique of a Postmodernist Account of Science and Knowledge. Studies in History and Philosophy of Science Part A, 34, 2. Silverman, H. J. (1990). Continental Philosophy Ill: Postmodernism Philosophy and Arts. Routledge, New York. Sim, S. (2011). The Routledge Companion to Postmodernism. Pub. Location: London.
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,148 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 438 |
||