پیوندهای مفید
اخبار و اعلانات
آمار
| تعداد نشریات | 34 |
| تعداد شماره‌ها | 454 |
| تعداد مقالات | 4,324 |
| تعداد مشاهده مقاله | 6,587,962 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 6,471,742 |
مصرف رسانه جوانان شهر تهران و رابطه آن با مشارکت سیاسی | ||
| زیست سیاست و توسعه | ||
| مقاله 4، دوره 2، شماره 2، شهریور 1405، صفحه 92-106 اصل مقاله (1.15 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22034/jbpd.2025.143022.1018 | ||
| نویسندگان | ||
| آرش علمداری* 1؛ مجید رضائیان2 | ||
| 1کارشناسی ارشد مدیریت رسانه، گروه مدیریت فرهنگی و رسانه، دانشکده فرهنگ و ارتباطات، دانشگاه سوره، تهران، ایران. | ||
| 2استادیار، گروه مدیریت فرهنگی و رسانه، دانشکده فرهنگ و ارتباطات، دانشگاه سوره، تهران، ایران. | ||
| چکیده | ||
| هدف: مشارکت سیاسی یک امر آگاهانه است؛ یعنی نیاز به اطلاعات و شناخت دارد، و دیگر اینکه مبتنی بر جامعه‌پذیری است. مشارکت افراد در امور سیاسی به‌عنوان یک رفتار، در قدم اول نیازمند کسب اطلاع، ایجاد شناخت و یادگیری در خصوص اهمیت و چگونگی آن است؛ ولی هر کسی که شناخت اولیه‌ای درباره مشارکت سیاسی کسب کرد، ضرورتاً دست به این کار نخواهد زد؛ چراکه زنجیره بروز رفتاری ویژه، مانند مشارکت سیاسی، اساساً نیاز به در نظر گرفتن مهارت‌ها و منابع در دسترس فرد دارد مروری بر میزان مشارکت مردم در برخی از عرصه‌های سیاسی، گویای آن است که موضوع مشارکت سیاسی امروزه به‌عنوان یک مسئله جدی برای نظام جمهوری اسلامی مطرح است. برای مثال، نتایج دوازدهمین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی و چهاردهمین دوره انتخابات ریاست‌جمهوری در مرحله اول، از نظر مشارکت مردم، یکی از کم‌رونق‌ترین دوره‌های انتخابات در تاریخ جمهوری اسلامی بوده است؛ به‌نحوی‌که تنها حدود ۴۰ درصد واجدین شرایط در این انتخابات شرکت کرده بودند. البته این کاهش مشارکت می‌تواند متأثر از عوامل دیگری مانند مشکلات اقتصادی، شکاف‌های نسلی و... نیز باشد؛ اما در این میان نمی‌توان نقش رسانه‌های وابسته به جبهه مخالف را نادیده گرفت. با توجه به درصد بالای جوانان در جمعیت کشور و شهر تهران، و اهمیت آنان در ساختارهای اجتماعی و سیاسی، بررسی دیدگاه‌ها و گرایش‌های سیاسی آن‌ها بسیار ضروری است؛ زیرا تصمیم‌گیری‌های آنان می‌تواند تأثیرات گسترده‌ای بر آینده سیاسی کشور داشته باشد. ازاین‌رو، در جریان این تحقیق بر آن شده با بررسی مشارکت افراد در امور سیاسی، به رابطه آن با استفاده از رسانه‌های مختلف اعم از داخلی و خارجی پرداخته شود.بنابراین، پرسش‌های اصلی تحقیق را می‌توان عبارت از آن دانست که:چه رابطه‌ای بین مصرف رسانه‌ای و مشارکت سیاسی جوانان شهر تهران وجود دارد؟میزان مصرف رسانه جوانان شهر تهران به چه میزان است؟ میزان مشارکت سیاسی جوانان شهر تهران در چه سطحی است؟ روش: این تحقیق از نظر رویکرد در زمره مطالعات توصیفی (همبستگی)، از لحاظ روش گردآوری در زمره تحقیقات پیمایشی، از نظر هدف در ردیف تحقیقات کاربردی و از لحاظ روش سنجش و تحلیل جز تحقیقات کمی قرار دارد. برای انجام تحقیق، ابتدا با استفاده از مبانی نظری و نتایج مطالعات پیشین، نسبت به ارائه فرضیه اقدام شد. پس از آن با استفاده از روش پیمایش و ابزار پرسش‌نامه، نسبت به گردآوری داده‌ها مبادرت شده و سپس، داده‌های موجود با استفاده از روشهای آماری، مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گرفت. جامعه آماری این تحقیق عبارت از کلیه جوانان 18 تا 35 سال شهر تهران است که در مناطق 22 گانه این شهر سکونت دارند. جمعیت این افراد طبق سرشماری سال1395 مرکز آمار ایران و با در نظر گرفتن رشد سالیانه تا سال 1402، حدود 3592535 نفر است. برای تعیین حجم نمونه از فرمول کوکران استفاده شده است. براین‌اساس تعداد افراد نمونه 384 نفر محاسبه گردید. برای انجام نمونه‌گیری از روش غیراحتمالی سهمیه‌ای استفاده شد به این منظور ابتدا شهر تهران با توجه به تقسیمات شهرداری به پنج پهنه اصلی: شمال(مناطق 1،3 و4)، شرق (مناطق 8،13،14،15 و16)، جنوب (مناطق 17،18،19 و20)، غرب (مناطق 2،5،9،21 و22) و مرکز(مناطق 6،7،10،11 و12) تقسیم شد. سپس جامعه بر حسب سه متغیر جنس، گروه سنی و پهنه محل سکونت به 60 واحد فرعی تقسیم و حجم نمونه هر یک با استفاده از ضرب نسبت نمونه در تعداد آن واحد، محاسبه شد.تجزیه‌وتحلیل داده‌ها در این پژوهش به روش آماری و با استفاده از نرم‌افزار اس‌پی‌اس‌اس نسخه 26 صورت‌گرفته است. بدین منظور پس از استخراج و کدگذاری داده‌ها، عملیات آماری در دو بخش انجام شده است: در بخش اول با استفاده از جدول‌های توزیع فراوانی، شاخص میانگین و ضریب کشیدگی و چولگی به توصیف یافته‌ها مبادرت شد. در بخش دوم باتوجه‌به نرمال بودن و سطح اندازه‌گیری داده‌ها، با استفاده از آزمون‌های پارامتریک نظیر ضریب همبستگی پیرسون و آزمونF، به بررسی رابطه بین متغیرهای مستقل و وابسته پرداخته شد. یافته ها: مشارکت افراد در امور سیاسی می‌تواند متأثر از عوامل گوناگونی باشد که هر یک به نوبه خود بر میزان آن اثرگذار است. از جمله این عوامل می‌توان به نقش رسانه‌ها اشاره کرد که با تأثیر بر مخاطبین خود می‌توانند تعیین‌کننده نگرش‌ها و رفتارهای آنان باشند. ازاین‌رو، در جریان پژوهش حاضر بر آن شده تا بدواً به بررسی رابطه بین مجموع مصرف رسانه‌ای (اعم از داخلی و خارجی) و مشارکت سیاسی پرداخته شود.نتایج تحقیق در این باره گویای آن بود که برخلاف انتظار، رابطه همبستگی بین این دو متغیر ملاحظه نشد. به تعبیر دیگر، صرف مدت‌زمان استفاده از رسانه‌های مختلف نمی‌تواند تأثیری در مشارکت سیاسی افراد داشته باشد. حال‌آنکه در این تحقیق، وجود این رابطه مورد تأیید قرار نگرفت. از سوی دیگر، این یافته با آنچه درباره نظریه دانیل لرنر آورده شد، همخوانی نداشت. بر اساس این نظریه، افزایش مصرف رسانه‌ای منجر به افزایش آگاهی و در نتیجه مشارکت سیاسی می‌شود. حال‌آنکه این پژوهش نشان داد که وجود این رابطه مورد تأیید قرار نگرفت. این نکته که حاکی از پیچیدگی فرایند تأثیر رسانه‌ها بر رفتارهای سیاسی افراد است، مؤید آن است که لزوماً نمی‌توان هر نوع مصرف رسانه‌ای را به افزایش مشارکت سیاسی مرتبط دانست.در پی حصول نتیجه یادشده، رسانه‌های مورد مطالعه بر حسب وابستگی به ساختار سیاسی به دو دسته رسانه‌های داخلی و خارجی تقسیم شد و متعاقب آن، رابطه همبستگی بین استفاده از هر یک از دو دسته رسانه مذکور با مشارکت سیاسی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج آزمون روابط یادشده گویای آن است که بین میزان استفاده از مجموع رسانه‌های داخلی با مشارکت سیاسی، رابطه همبستگی مستقیم وجود دارد. حال‌آنکه این رابطه در مورد استفاده از مجموع رسانه‌های خارجی با مشارکت سیاسی، از نوع همبستگی معکوس است. بر این پایه می‌توان دریافت که آنچه در میزان مشارکت سیاسی افراد اثرگذار است، نه صرف میزان استفاده، بلکه نوع رسانه‌ها از نظر وابستگی به ساختارهای سیاسی و به‌تبع آن، محتوای منتشره از سوی آن‌هاست. نتیجه: هرچند بین مجموع مصرف رسانه‌ای و مشارکت سیاسی رابطه همبستگی وجود ندارد ولی این رابطه به طور جداگانه در مورد استفاده از رسانه‌های داخلی و خارجی با مشارکت سیاسی ملاحضه می‌شود به نحوی که استفاده از رسانه‌های داخلی با مشارکت سیاسی دارای همبستگی مستقیم و استفاده از رسانه‌های خارجی با مشارکت سیاسی دارای همبستگی معکوس است. بر این پایه می‌توان نتیجه گرفت آنچه بر میزان مشارکت سیاسی افراد اثرگذار است وابستگی رسانه به ساختار سیاسی و به تبع آن محتوای ارائه شده از سوی رسانه‌های مختلف است. و صرف مدت زمان استفاده از رسانه‌ها نمی‌تواند عاملی تعیین‌کننده دراین‌باره محسوب شود. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| جوانان؛ رسانه؛ مصرف رسانه‌ای؛ مشارکت؛ مشارکت سیاسی | ||
|
سایر فایل های مرتبط با مقاله
|
||
| مراجع | ||
|
Aarts, K. & Semetko, H. A. (2003), "The Divided Electorate: Effects of Media Use on Political Involvement", Journal of Politics, Vol. 65 (3), pp.759˚ 784.
Akinola O. A., Omar B., Mustapha L. K. (2022). Corruption in the limelight: The relative influence of traditional mainstream and social media on political trust in Nigeria. International Journal of Communication, 16, 22.
Bandura, A. (1993). Social Learning Theory (F. Maher, Trans.). Rahgosha. (In Persian)Birou, A. (1987). Dictionary of Social Sciences (B. Saroukhani, Trans.). Tehran: Kayhan. (In Persian)
Bashirieh. H. (2003), as cited in Bayat (2018), The Use of Virtual Social Networks and Messaging Applications and Its Relationship with Political Participation (Case Study: Students of Soure University). (In Persian)
Basirian Jahromi, H., & Erfan Manesh, M. A. (2011). The Effect of Library Skills Training and Library Orientation Tours on Students’ Library Anxiety. Knowledge Studies Quarterly (Library and Information Science and Information Technology), 4(15), 43–51. (In Persian)
Catherine Corrigall-Brown،Rima Wilkes(2014) Media exposure and the engaged citizen: How the media shape political participation،The Social Science Journal،Volume 51, Issue 3, September 2014, Pages 408-421.
Fathi, Shakeri-Nejad, & Bagheri. (2022). A study titled “The Relationship between National Media Consumption and Components of Political Culture among Students of Tehran Universities.” (In Persian)
Hamshahri. (In Persian)
Homero Gil de Zúñiga, Logan Molyneux, Pei Zheng. (2014). Social media and political participation: A review of the literature. Journal of Communication, 64(4), 612-634.
Hormoz, M. (2000). An Introduction to Theories and Concepts of Mass Communication. Tehran: Faran. (In Persian)
Ildar Daminov(2024) , Relationship between the type of media consumption and political trust in the European Union: Evidence from the 94th Eurobarometer 2020/2021 Survey.
Khosh-Far, & Jondaghi-Mir-Mahalleh. (2016). Media Consumption and Political Participation: A Case Study of Citizens of Gorgan. (In Persian)
Mahdi-Zadeh, M. (2014). Media Theories (Common Thoughts and Critical Perspectives). Tehran:
Matthes, J. (2022). Social Media and the Political Engagement of Young Adults: Between Mobilization and Distraction. Online Media and Global Communication, 1(1), 6-22.
McQuail, D. (2003). Audience Analysis (M. Montazer-Qaem, Trans.). Tehran: Center for Media Studies and Research. (In Persian)
Rahbar-Ghazi, M. R., Masoudnia, H., & Sadeghi-Naghdali. (2016). The Role of Social Networks in Willingness for Electoral Participation and Political Orientations. Communication Research Quarterly, 23(2), 125–145. (In Persian)
Rush, M. (2008), as cited in Bayat (2018), The Use of Virtual Social Networks and Messaging Applications and Its Relationship with Political Participation (Case Study: Students of Soure University). (In Persian)
Salem-Qahfarokhi, A., Alikhah, S., Rostami, M., & Rezaei, S. R. (2019). The Applied Role of Neuroscience in Management: Concepts and Theories. (In Persian)
Su Jung Kim(2023), The role of social media news usage and platforms in civic and political engagement: Focusing on types of usage and platforms, Computers in Human BehaviorVolume 138, January 2023, 107475.
Yonghwan Kim،Hsuan-Ting Chen(2016)،Social media and online political participation: The mediating role of exposure to cross-cutting and like-minded perspectives،Telematics and Informatics،Volume 33, Issue 2, May 2016, Pages 320-330. | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 132 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 24 |
||
