| تعداد نشریات | 34 |
| تعداد شمارهها | 441 |
| تعداد مقالات | 4,193 |
| تعداد مشاهده مقاله | 6,148,837 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 6,126,730 |
بررسی اشارهگرها در ترجمههای معاصر قرآن کریم با رویکرد کاربردشناختی | ||
| مطالعات ادب اسلامی | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 21 مرداد 1405 | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22034/jilr.2026.144990.1332 | ||
| نویسنده | ||
| نرگس انصاری* | ||
| دانشیار دانشگاه بین المللی امام خمینی قزوین | ||
| چکیده | ||
| اشارهگر، اصطلاحی در حوزه کاربردشناسی زبان است که شامل انواع مختلف شخصی، زمانی، مکانی، گفتمانی و اجتماعی می-شود و نقطه اتصال متن و بافت بیرونی آن است؛ زیرا کاربردشناسی، بررسی زبان در بستر کاربست آن است و معنی تنها از خلال متن و زبان به دست نمیآید و به گوینده یا شنونده منتهی نمیشود؛ بلکه عوامل فرامتنی بافت اعم از اجتماعی و فرهنگی و ... عامل مهمی در کشف معنای موجود در فرایند ارتباطی بین شنونده و گوینده از طریق متن است. با توجه به ارتباط تنگاتنگ کلام الهی با بافت، برای دریافت مقصود آیات، خواننده ملزم به کسب اطلاعات بیرونی متن و آگاهی از شان نزول آنها است. در ترجمه قرآن با توجه به رویکردهای مختلف مترجمان در وفاداری به متن یا انتقال مفهوم کامل به مخاطب شاهد رویکردهای متفاوتی هستیم؛ برخی مترجمان اقدام به انتقال اطلاعات برون متنی و بافتی به متن ترجمه میکنند. در پژوهش حاضر تلاش میشود نحوه معادلیابی این نوع واژگان درترجمههای معاصر (الهی قمشهای، مکارم شیرازی، فولادوند) با روش توصیفی –تحلیلی مورد بررسی قرار گیرد. بر اساس نتایج پژوهش، ترجمه الهی قمشهای با رویکرد تفسیری خود بیش از دیگران تلاش کرده تا ابهامات معنایی را برای مخاطب خود برطرف و با استفاده از عوامل فرامتنی مثل شأن نزول و نکات تفسیری ترجمهای ارائه دهند که کمترین ابهام در معنا وجود داشته باشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| قرآن کریم؛ کاربردشناسی؛ اشارهگر؛ ترجمه؛ معادلیابی؛ بافت | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 6 |
||