پیوندهای مفید
اخبار و اعلانات
آمار
| تعداد نشریات | 34 |
| تعداد شماره‌ها | 456 |
| تعداد مقالات | 4,327 |
| تعداد مشاهده مقاله | 6,596,658 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 6,476,708 |
مشارکت عمومی- خصوصی در تأمین خدمات شهری اراضی بزرگ‌مقیاس: (تحلیل مضمون مدل‌ها، ریسک‌ها و شروط موفقیت در اراضی ذخیره تهران) | ||
| فصلنامه مطالعات شهری | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 26 مهر 1405 | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22034/urbs.2026.145810.5285 | ||
| نویسندگان | ||
| سمانه جلیلی صدرآباد* 1؛ سید سعید سادات موسوی2؛ مصطفی بهزادفر2 | ||
| 1School of Architecture & Environmental Design, IUST, Hengam Street, Tehran, Iran | ||
| 2گروه شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران | ||
| چکیده | ||
| تأمین خدمات شهری در اراضی بزرگ‌مقیاس، صرفاً مسئله‌ای مالی یا کالبدی نیست، بلکه به نحوه تنظیم روابط میان مالکیت زمین، نهادهای تصمیم‌گیر، سرمایه‌گذاران، ضوابط توسعه، دسترسی عمومی و عدالت فضایی وابسته است. در اراضی ذخیره تهران، چندپارگی نهادی، ابهام‌های حقوقی و مالکیتی، محدودیت منابع عمومی، تفاوت جذابیت اقتصادی پهنه‌ها و خطر غلبه سودآوری بر منفعت عمومی، استفاده از مشارکت عمومی–خصوصی را با چالش روبه‌رو کرده است. هدف پژوهش، شناسایی مدل‌ها و ابزارهای مناسب مشارکت عمومی–خصوصی، تبیین ریسک‌های اصلی و استخراج شروط موفقیت آن در تأمین خدمات شهری اراضی بزرگ‌مقیاس تهران بود. پژوهش از نظر هدف کاربردی–توسعه‌ای و از نظر ماهیت کیفی، اکتشافی و توصیفی–تحلیلی است. داده‌ها از طریق بررسی اسناد و مصاحبه‌های نیمه‌ساخت‌یافته با ۴۵ نفر از مدیران شهری، حقوق‌دانان، سرمایه‌گذاران، مالکان، نمایندگان جامعه محلی و متخصصان گردآوری شد. نمونه‌گیری به‌صورت گلوله‌برفی، هدفمند و نظری انجام گرفت و داده‌ها با کدگذاری باز، محوری و انتخابی، تحلیل مضمون، مقایسه دیدگاه ذی‌نفعان، تحلیل سناریو و بازبینی مشارکت‌کنندگان تحلیل شدند. یافته‌ها هفت مضمون اصلی شامل ضعف حکمرانی یکپارچه، نااطمینانی حقوقی و مالکیتی، امکان‌پذیری مالی مشروط، ضرورت تنظیم فضایی، مشارکت شفاف و عدالت‌محور، عدالت فضایی و اعتماد عمومی و تفاوت پهنه‌ها را آشکار کرد. مانع نهادی–مدیریتی در رتبه نخست قرار گرفت و مدل‌های BOT و BLT برای خدمات پایه، مشروط به حفظ کنترل عمومی، مناسب‌تر ارزیابی شدند. نتیجه پژوهش نشان می‌دهد مشارکت عمومی–خصوصی باید به‌مثابه «قرارداد منفعت عمومی» طراحی شود و شامل تقسیم متناسب ریسک، افشای اطلاعات، شاخص‌های عملکرد، سقف تعرفه، پیوست عدالت فضایی و پایش عمومی باشد؛ برای تضمین پایداری و عدالت خدمات. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| مشارکت عمومی خصوصی؛ خدمات شهری؛ اراضی بزرگ‌مقیاس؛ اراضی ذخیره؛ عدالت فضایی؛ حکمرانی شهری؛ تهران | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 5 |
||