| تعداد نشریات | 34 |
| تعداد شمارهها | 439 |
| تعداد مقالات | 4,163 |
| تعداد مشاهده مقاله | 6,090,556 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 6,085,783 |
تاملی بر چگونگی اثرگذاری اراده در بازآفرینی قراردادهای منحلشده در حقوق ایران و فقه امامیه | ||
| مطالعات تطبیقی فقه و اصول مذاهب | ||
| مقاله 10، دوره 8، شماره 1 - شماره پیاپی 14، تیر 1404 | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22034/mfu.2026.145692.1678 | ||
| نویسندگان | ||
| مصطفی فیروزی راد* 1؛ حمید ابهری2؛ سید حسن حسینی مقدم3 | ||
| 1دانشجو دکتری حقوق خصوصی دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران | ||
| 2استاد گروه حقوق خصوصی دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران | ||
| 3دانشیار گروه حقوق خصوصی دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران. | ||
| چکیده | ||
| اندیشه غالب در آثار حقوقی آن است که انحلال قرارداد، به منزله پایان بیبازگشت حیات اعتباری قرارداد می باشد. با وجود این، در عمل بسیار اتفاق می افتد پس از منحل شدن قرارداد یا در آستانه فروپاشیِ کامل آن، اراده طرفین بنا به دلایلی مانند اذن قانون، نیازهای تجاری، پیچیدگیهای اقتصادی و عدم پایبندی به تشریفات حقوقی، منجر به بازآفرینی قرارداد پیشین گردد و عملاً باعث می شود رابطه حقوقی پس از انحلال نیز تداوم یابد و چالش های خاص خود را به دنبال داشته باشد. با مداقه در مواد قانونی از جمله مواد 501، 681 و 1148 قانون مدنی و سایر قوانین مشخص می گردد قانون گذار در مواجه با این چالش، رویکرد یکسانی را اتخاذ ننموده و بدین ترتیب این سوال اساسی را مطرح می سازد که اراده متعاقدین در اثربخشی به قرارداد منحلشده، خلاقیت انشایی خود را در چه قالبهای حقوقی متبلور میسازد و اساساً اراده چنین قدرتی را دارد؟ در این پژوهش با بهرهگیری از قواعد فقهی و حقوقی مانند العقود تابعه للقصود، اصل حاکمیت اراده، اصل آزادی قراردادی و تجویز ماده 10 قانون مدنی با عبور از رویکردهای سنتی، نشان داده خواهد شد که پس از انحلال قرارداد، اراده نه تنها قدرت خلّاقه خود را از دست نمی دهد بلکه با قصد انشایی طرفین، آثار حقوقی خود را نمایان می سازد. از این رو با به کار گیری روش توصیفی-تحلیلی این نتیجه حاصل می شود که اثربخشی اراده به سه صورت امکان پذیر است؛ گاهی، جری (جریان) قرارداد سابق که با غلبه بر انحلال پیشین، موجودیتِ پایانیافته قرارداد را با افزودن عنصر زمانی جدید و با حفظ هویت پیشین باز می گرداند. برخی موارد نیز با احیاء و ابقاء قرارداد، مانع از فروپاشی قطعیِ قرارداد منحل شده میگردد. درنهایت گاهی طرفین با اراده انشایی جدید خویش، نهاد حقوقی مسبوق به سابقه را بازآفرینی می کنند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| انحلال؛ احیاء؛ ابقاء؛ اراده انشایی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1 |
||